Kerblieder

Scheffemer Kerblied
Die Scheffemer Kerb, die Scheffemer Kerb, die Scheffemer Kerb die kimmt, die Leit soin frouh gestimmt, die Scheffemer Kerb die kimmt. Sie laafe naggisch uff de Gasse rum un kaue Chewigumm, was soin die Leit sou dumm.
Fengt Kerbdunnersdoch, fengt Kerbfreidoch, fengt Kerbsoamsdoch ou, donn is noch veil se do, die Leit die renne sou. Wie Petzemese doun se flitze, doun koa Sekindsche sitze un Hemp um Hemp nass schwitze.
Es is noch des, es is noch des, es is noch sell se mache, des soin e masse Sache, mir houn heit nix se lache. Ja ja die Erwet die nimmt gorkoa Enn, Lies houl doch Holz erenn, 's leit in de Scheiern drenn.
Ich seh koa Kloanes, woas mit'm Holz ner lous, des sitzt jo noch em Stouß, des is noch veil sou grouß. Es Karlche muss den Kraitzstouß Holz verhacke, mer brauch ach Tannezacke, es werd en Platz gebacke.
Un Soamsdochs owends sou em oacht Uhr, sou beim dusterwern, do dringe se's Bier sou gern, un soin stark wie Bär'n. Sie doun die Gläser annenanner stunbe un ruffe "Prost ihr Lumbe" un rache dicke Stumbe.
Des schenste Kerbglaad denkt es Mädsche des muss soi, isch mach misch foi un schoi, isch will zur Kerb hoi goi. Ons Kerbglad muss en Ausschnitt drou, der mescht die Buwe frou, mer muss ach e Lecksche hou.
Un mittlerweil backt die Moamme uns de Quetschekuche, sie dutt die Eier suche, un fängt schun ou se fluche. Un sie mit ihrne Dochter schennt, de Kuche is verbrennt, mir soin umsunnst gerennt.
Sie krieje die Korf, sie krieje die Korf, sie krieje die Korf nit moi, des mescht de Ebbelwoi, der mescht die Weld sou schoi. Bei de Weibsleit meschts de Eierlikör, der mescht die Boa sou schwer, sie finne ihrn Borsch nit mehr.
Die Scheffemer Kerb, die Scheffemer Kerb, die Scheffemer Kerb is rimm, es woar alles halb sou schlimm, mit allem drimmerimm. Un woan se's nächste Joar doann wirrer kimmt, soin alle frouh gestimmt, wall se doann wirrer kimmt.
Scheffmer Lied
Mir soin ja Scheffemer, klor wie die Sunn. Soin oingeborne Scheffemer, des wisster joa all schun.
Mir soin jaa ach gedaaft, mit de Brie von de Beschgraawebesch, wou Samstagmojends gewesche werd, die aal un dreckig Wesch.
Blo wie die Plasterstoa, klor wie die Sunn, soin oingeborne Scheffemer, des wisster joa all schun.
Ja, wenn die Scheffmer Buwe dricke uff die Tuwe, ja dann is wous lous. Sie houn des meiste Geld uff de gonze Welt un des kimmt vom Duwak blous. Mer kann en raache un ach verkaafe, mer kann en blaore un hot koan Schaore. Ja, wenn die Scheffmer Buwe dricke uff die Tuwe, ja dann is was lous. Sie houn des meiste Geld uff de gonze Welt und des kimmt vom Duwak blous.
Scheffemer Kerb is schee (Melodie: Sierra Madre)
Wenn ich Samstags abends nauß uff de Zeltplatz geh, do freu ich mich uff die Kerb, die werd widder schee. Mir warte uff die Borsche mit Schleife un Hiet, un als Gruß an de Stoffel erklingt ein schönes Lied.
Scheffmer, Scheffmer Kerb is schee - Scheffmer, Scheffmer Kerb is schee - Scheffmer, Scheffmer Kerb is schee - Scheffmer, Scheffmer Kerb is schee.
Wenn de Kerbspruch gehalte, un alles zum Freibier rennt, un Dienstags de Stoffel am Kerbplatz werd verbrennt, un wir denke daran wie schnell die Kerb doch vergeht, un aus allen Kehlen erklingt es wie ein Gebet.
Scheffmer, Scheffmer Kerb is schee - Scheffmer, Scheffmer Kerb is schee - Scheffmer, Scheffmer Kerb is schee - Scheffmer, Scheffmer Kerb is schee.
Wem is die Kerb
Wem is die Kerb – Unser
Vom Nawwel bis zum – Brunser
Un der is ah noch – Unser
Wonn feiern mer Kerb – Alle Johr
Wie is die Kerb – Klor
Was soin mer – Lumbe
Was saufe mer – Humbe
Was rache mer – Stumbe
Wem is Roare - Moschbach – Unser
Wem is Schlierbach – Unser
Wem is de Wortdurm – Unser
Bowehause – Wolle mer nit
Die Scheffemer Kerb sie lebe hoch!
Abermals hoch, abermals hoch, hoch, hoch!
Fürchtet Euch nicht … Halleluja!
Mir soin die Borsche
Mir soin die Borsche, die Borsche, die Borsche von de Kerb,
mir goin as Schoffem nimmer, nimmer weg,
mir bleiwe do, do, do, do, saufe unsern Woi
bis des goanze Geld is weg.
Und das nicht nur zur Sommerszeit,
nein aach im Winter, wenn es schneit.
Oh Kerbborschezeit, oh Kerbborschezeit
wie blau sinn deine Nächte.